powrót

mgr Małgorzata Kurek

Temat zajęć: „ Czy znam siebie i swoje otoczenie? „

Przedmiot zajęć: Uczniowie poznają znaczenie terminu „indywidualność” oraz „moje otoczenie” w odniesieniu do człowieka.

Intryga zajęć:

                        „Jest się takim jak miejsce, w którym się jest”

                                                            – czy zgadzasz się ze słowami Nałkowskiej?

Cel ogólny: Kształcenie umiejętności: posługiwania się terminami „indywidualność”, „moje otoczenie”, analizowania człowieka pod względem cech jego charakteru (wady, zalety), analizowania własnych cech osobowości, zainteresowań, stylu bycia, zachowań w sytuacjach „nietypowych”.

Cele operacyjne:

Określanie znaczenia terminu „indywidualność” w odniesieniu do człowieka

Definiowanie terminu „otoczenie”

Uzasadnianie preferencji odnośnie drugiego człowieka oraz  swojego otoczenia

Główne czynności uczniów:

• Próbują dokończyć zdania: „najbardziej lubię..., szanuję ludzi, którzy..., kiedy mam wolny czas to...”
• Odpowiadają na pytanie: „co to znaczy poznać i poznawać samego siebie?”
• Próbują dokończyć zdanie:  „moja  indywidualność polega na...”
• Autorefleksja – na ile znam siebie?
• Próbują dokończyć zdanie: „zaleta, którą najbardziej cenię to...”
• Analizują wybrane miejsce w swoim otoczeniu (dom, grupa rówieśnicza, szkoła) pod kątem własnego samopoczucia
• Dokonują analizy najbliższego otoczenia na podstawie przyniesionych zdjęć
• Zastanawiają się na ile znają daną osobę ze swojej grupy rówieśniczej i co mogą o niej powiedzieć?
• Autorefleksja – czy moja grupa rówieśnicza jest mi bliska, czy są osoby na które mogę liczyć?

Przygotowanie zajęć:

• Pytania naprowadzające
• Pytania podsumowujące
• Środki dydaktyczne
• Schemat: „Gdzie czuję się dobrze – źle?”
• Cytat na gazetkę ścienną: „Jest się takim jak miejsce, w którym się jest”

Przebieg zajęć: Powitanie, sprawdzenie obecności, zapoznanie uczniów z tematem zajęć oraz przedstawienie celów do zrealizowania.

 Zabawa integracyjna – „Plotki”. Każdy z uczestników zabawy otrzymuje karteczkę papieru w kształcie prostokąta, którą należy zgiąć w harmonijkę – 5 części – po jednej stronie w każdej rubryce wpisujemy swoje imię, a z drugiej strony uzupełnione zdania: „najbardziej lubię..., szanuję ludzi, którzy..., kiedy mam wolny czas to...”. Każdy z uczestników zabawy przypina sobie „harmonijkę” tak, aby strona z imionami była na zewnątrz. Zabawa polega na tym, że wszyscy „wychodzą” do siebie i „plotkują” np. Olga „plotkuje” z Anią na temat: „najbardziej lubię...” odrywając daną rubrykę z harmonijki Ani. Olga robi podobnie (staramy się plotkować z różnymi osobami) – zabawę kończymy wtedy, kiedy każdemu z uczestników, pozostanie tylko jedna – piąta rubryczka ze swoim imieniem.

Każdy z uczestników zabawy dzieli się swoimi doświadczeniami – z kim rozmawiał i czego się dowiedział.

Zabawa „Kolor – kwiat” – zadaniem uczniów jest określenie siebie jakim jestem kolorem, kwiatem itp. Można się „przedstawić” za pomocą rysunku lub słownie. Każdy prezentuje swój schemat uzasadniając wybór. Dyskusja: co to znaczy poznać i poznawać samego siebie? (podpowiedź dla uczniów: czego dowiadujemy się o sobie?). Uczniowie zgłaszają swoje uwagi i propozycje, które są zapisywane na arkuszu papieru przez nauczyciela.

 Poznać samego siebie tzn.: wiedzieć jaki jestem – cechy charakteru, co lubię robić, o czym marzę, jakie są moje zdolności i zainteresowania, plany na przyszłość, cel w życiu – omówienie propozycji. Zabawa „Moja indywidualność polega na...” – uczniowie otrzymują arkusze papieru – zadanie polega na dokończeniu powyższego zdania. Prezentacja prac, wychowawca zdaje pytania prosząc o refleksję. Autorefleksja – na ile znam siebie, czy potrafię przewidzieć swoje reakcje?

Czy znam siebie i swoje otoczenie? – zabawa „Pajęcza sieć” – uczestnicy zabawy siadają w kole. Jeden z uczestników rozpoczyna zabawę rzucając kłębek do innego ucznia i prosi o dokończenie zdania: „zaleta, którą najbardziej cenię to...”. Osoba odrzucająca kłębek do innej „trzyma swoją nitkę”. W ten sposób uczestnicy zabawy „robią na drutach”. Kiedy już wszyscy uczestnicy wezmą udział w „robieniu na drutach” odrzucamy kłębek do osoby, od której go otrzymaliśmy jednocześnie kończąc zdanie: „według mnie największą wadą  jest…”

Uczniowie otrzymują kartkę ze schematem: „gdzie czuję się dobrze – źle?” i próbują przeanalizować wybrane miejsce ze swojego otoczenia pod kątem własnego samopoczucia.

„Przedstawiamy swoje otoczenie” – wystąpienia indywidualne. Uczniowie „prezentują” swoich kolegów, rodzinę na podstawie przyniesionych zdjęć.

„Moje otoczenie – grupa rówieśnicza” – zabawa. Uczniowie siadają w kole – tak, aby nie siedzieć obok swojej „najlepszej koleżanki” – zabawa polega na tym, aby powiedzieć jak najwięcej o osobie, która siedzi po naszej lewej i prawej stronie (doprowadzamy do tego żeby uczestnicy zabawy zastanowili się na ile znają daną osobę i co mogą o niej powiedzieć?). Omówienie zabawy: na tyle znamy daną osobę na ile często z nią przebywamy. Ważne są: ilość kontaktów, rodzaj środowiska w jakim stykamy się z daną osobą (szkoła, dom), rodzaj sytuacji stresowej oraz  fakt, czy czujemy się w danym środowisku dobrze czy źle. Wiadomości o danej osobie zdobywamy poprzez rozmowy z nią i obserwacje jej zachowania. 

Autorefleksja – czy moja grupa rówieśnicza – klasa – jest mi bliska? Ile osób jest mi bardzo dobrze znanych? Czy są osoby na które mogę liczyć?

Środki dydaktyczne: 25 prostokątnych karteczek, 26 arkuszy papieru, markery, kartki papieru, kłębek wełny, schemat: „Gdzie czuję się dobrze – źle?”, cytat na gazetkę ścienną

Pytania przygotowujące i naprowadzające:

Co najbardziej lubię?

Co robię kiedy mam wolny czas?

Jaki jestem?

Jakie są moje zdolności, zainteresowania?

Mój cel w życiu

Pytania podsumowujące:

Na ile znam siebie?

Czy potrafię przewidzieć swoje reakcje?

Czy znam swoje otoczenie?

Czy znam swoją grupę rówieśniczą – klasę?

Ile osób jest mi bardzo dobrze znanych?

Czy są osoby na które mogę liczyć?

Załącznik

Schemat graficzny: „Gdzie czuję się dobrze – źle?”

powrót